|
As daar 'n testament was
sou dit lees:
Moeder, ek laat jou na
ongekende pyn,
'n leë moederskoot.
Vrae ewig onbeantwoord,
'n hart wat van verlange skryn.
Pappie,
as jy tog naby was
sou jy kon hoor,
my angsvolle,
tevergeefse krete,
hoe ek om genade smeek.
Uitgelewer aan 'n mens,
wellustelling,
wat grynsend oor my troon,
my kindwees breek.
Soos Jesus aan die kruis,
onskuldig,
was ek gevonnis,
moes ek boete doen.
'n Mens - die Heer se maaksel,
het my liggaam
ongenadiglik mishandel
en gekneus.
My brose beendere gebreek,
verniel.
Totdat al wat oor was
op die bloedbevlekte grond,
slegs lewelose oorblyfsels
van my verwronge vlees.
Butterfly.
|
